A Prédu Casu pa lu só zinquantenariu sazzardhotari

O Prédu, Prédu méiu,
ti lu vurìa da tantu tèmpu dì
chi in chisthu mòndu nósthru, ch’è piènu
di ladri, di briganti e d’assassini,
vi n’è calchun’ancóra ch’à i lu córi
la fèdi e la fïara
di li paràuri santi di Gesù.

O Prédu méiu, e tu
unu di chisthi séi,
chi Déiu da lu zéru z’à mandadu
pa fà vidé a nói,
chi sèmu piccadòri,
cant’è lu só pudéri:
di li grazi e di tutti li virthui
t’à dadu gudimèntu.

E sazzardhòtu séi distint’assai,
pueta e ischrittòri
in dugna tèrra nósthra funtumadu.
E la tó bòzi d’àgniru a intindilla,
candu tu pridighèggi, indïusèggia.
Ma lu tó córi fattu
di tanta caridai,
di lùzi d’ebagnériu,
è la più bèdda còsa chi tu ài.

Pudissia, in chistha dì di la tó festha,
vinì a lu cumbidu
cun tutti li disìzi,
turrénd’a sunnïà
la nósthra giubintura,
chisthu fiòri vibu chi s’è mórthu!
Oh, assé affacc’a tè
pa ditti tuttu cantu lu chi sèntu,
e arrasà impari
pa la dì di la pazi universari!

Vinissi chistha pazi disizada,
fùssini tutti l’òmini fradéddi,
e cristhïani avvéru
cumènti ni vidisini i lu mòndu!
E cansaristhia allóra
l’affann’e lu pïèntu.

E chisthi nósthri dì di la vicciaia
li tói, Prédu méiu, glurïósi
i lu paesaréddu
chi ti vó tantu bè,
li méi, chi inòghi trasginèggiu
fèndi calchi canzòna pa ivagammi,
saristhiani firizzi.